Ayrılık Zamanı değildi daha be gülüm!Bu acelen niye?

Benim içerim kan ağlar oldu,

Daha ayrılık türküsü bile çalınmadan.

Bir sonbahar güneşi gibi ısıttın içimi,

Kar yağıp, sonu daha soğuk bile olmadan.

Gidiyorsun şimdi geride bıraktığın,

İçi sende kalmış bu yüreğe aldırmadan.

Gözlerinden süzülsün istemem bir damla yaş,

İçerin de sızlamasın burkulmadan.

Yol uzun ömür kısa be gülüm, git istersen,

Sana tapan bu yürek ağlamasın, bir daha ardına bile bakmadan.



Her akşam ümidimdin ruhumun,can yoldaşıydın,

Akşamın geciken saatinde hep,paylaştık sevgiyi sırdaşımdın.

Gidiyorsun daha dün bıraktığın gönlümdeki izin bile ıslak

Sen Aşk mabedime,yüreğimin ayrılık kanı ile yaptığım Tanrıçam.

Sorma,bu gözlerinde gönüllerin de suçu yok seni geç tanımağa,

Suçlu seni benden beni senden saklıyan, yazgıcığımıza.



Tek ümidim, tek dileğim de o. Her şey çok geç olmadan.

Kim bilir kaç gecemiz kaldı, sabahını sayacağımız,

Kaç günümüz uğurlayacağımız, kaç öğün sevecenliğimiz,

Kaç dileğimiz olması için Tanrıya yalvaracağımız. Kaç bilmem!



Çağrıbey Kayacık



17.08.2010

<< Önceki || Sonraki >>