Keşke sadece bugünün saatleri bari bizim için çalsaydı!

Tek sen kalmıştın sormadık.
‘’Ne zaman gideceksin?’’ diye daha vakit dolmadan.
Seninle aşk masalında çalınan şarkıyı dinlerken,
Hangi mevsim, Kaçıncı baharın neresindeyiz, birlikteliğine bile aldırmadan.

İşte gidiyorum, ıslık çala çala karanlığın içinde.
Baykuş kadar hürüm bu gece.
Kaldırdığım kadeh, attığım nara,
Sorduğum soru kendi kendime,
‘’Niye boş bir dünyanın içindeyim ben?’’ diye.

Sabah daha uzak,
Gece gitmiyor üzerimden bir türlü.
Bin bela gibi yapışmış.
Sıkıntı bir matah sevda.
İçerime sığdırılmış.

Halbuki,bir nefesin yakacaktı kör olası kırk boğum olmuş düğümü.
Kalıp yanında gözlerine bir kıvılcım atabilseydim.
Elin elimde yazgılar birleşebilse yazılmış dünden.
Bir tohum taneciği ıslak dudaklarda yumuşamış ,
Ah bir tarlaya saçabilseydik.

Gece sakin gittiğim yolda.
Ne hırçınlaşan bir deniz ne deliren bir rüzgâr beni heyecanlandıran
Bir tutam ötede uyuyan kraliçenin de kokusu yok yanımda,
Bir avuç dolusu gülün kırmızısıdır gittiğim yolda maziyi anımsatan.

Tek isteğimdi sabahtır beklediğim,
Ellerini ellerimin içine almak.
Küçük bir elin avuca sığdırıldığı kadar sevecen ve sıcak.
Sıcaklığım geçsin isterim avucunda okuduğum yazgına
Yola çıkmak için kader konulan çıkını hazırlamıştım iki kişilik,
Keşke bugünün saatleri bizim için çalsaydı!Buna da razıydım ben.
Çağrıbey Kayacık
15.09.2011

<< Önceki || Sonraki >>