Yağmuru bekler oldum

Yağmuru bekler oldum



Ne zaman kalkıp yürüsem,

Hep içerindeki boşluğa düşüyorum.

Uçmak istiyorum.Kanadım kırık .

Düştüğüm yer yüreğindeki boşluk.



Bağlarım gönülden,

Koptuğunda töperlendiğim uçurumun ucunda , Düştüğüm yer.

Dipsiz kuyu, sonunu bilemediğim,

Yine yüreğindeki uçsuz boşluk.



Sen,bir damla şarabın içine saklayıp içtiğim de,

Ruhuma soktuğum çılgınlıksın.

Aşkın şarkısına adını yazıp dinlediğimde,

Gönlümü okşayan algınlıksın.



Yine bu akşam ruhunu kadehime koydum da içtim.

Kokunu yatağıma aldım sardım da yattım.

Yanımda yoksun. Beni ısıtan dudaklarında yok.

Döndüğümde bakmak istediğim gözlerinde yok .Karanlıkta seçtiğim.



Bu gece ayın ışığı vurmuyor pencereme.

Oda karanlık,ruhum karanlık,

Karanlıkta kaldı umudum sensiz.

Bari penceremi tıkırdatan biri olsun diye.

Yağmuru bekler oldum.



Çağrıbey Kayacık

05.10.2011

<< Önceki || Sonraki >>